Skip to main content

Ano ang dapat gawin kapag gumawa ka ng isang pasok na pangkulturang pang-kultura

Oğuz Aksaç - Emre Yücelen İle Stüdyo Sohbetleri Bölüm #5 (Hunyo 2026)

Oğuz Aksaç - Emre Yücelen İle Stüdyo Sohbetleri Bölüm #5 (Hunyo 2026)
Anonim

Ito ang sandali ng bawat manlalakbay na nangangamba. Tila naglalaro ito sa mabagal na paggalaw: Nasaktan mo ang isang tao, ganap na hindi sinasadya, at hindi ka sigurado kung ano ang susunod. Marahil ay hindi mo sinasadyang na-tap ang isang bata sa ulo, itinuro ang iyong mga paa sa maling paraan, o simpleng hindi pagkakaunawaan sa mga tagubilin ng isang tao. Sa anumang kaso, nilabag mo ang isang hindi nabibigkas na batas sa kultura - at lubos kang nagkasala.

Nakarating din ako doon. Sa aking mga paglalakbay, hindi ko sinasadyang ginamit ang "maling kamay" upang magkalog o kumain, nagawa kong "mawala ang mukha" sa pamamagitan ng hindi ko namalayan na kailangan kong kilalanin ang kanilang katayuan sa VIP, at inakusahan pa ako na masamang kapalaran dahil nasira ang taxi ko habang hinahabol ang isang matarik na burol.

Kaya, paniwalaan mo ako - kahit na sa pinaka maalalahanin na pananaliksik, pagsasaalang-alang, at karanasan sa paglalakbay, nakagagawa ka ng paggawa ng isang kakaibang kulturang pang-kultura. At habang maaaring nakakahiya, hindi rin ito ang katapusan ng mundo. Narito kung paano bumalik sa biyaya at ipagpatuloy ang iyong paglalakbay, sa pagkakaroon ng natutunan nang kaunti tungkol sa iyong kultura ng host.

1. Unawain ang Iyong Pagkamali (o Subukan Mo)

Minsan malalaman mo mismo kung ano ang iyong maling mali sa nangyari, tulad ng pag-abot ko upang ma-tap ang isang maliit na bata sa ulo dahil sobrang cute niya. Sa West, okay lang ito. Ngunit hindi sa Laos - sa ilang mga kultura ng Hill Tribe, ang pagpindot sa ulo ng isang bata ay nagbibigay sa kanya ng isang hindi magandang tanda.

Sa ibang mga oras, hindi mo naisip kung ano ang code sa kultura na nilabag mo - tulad ng nakuha ko ang isang hiyawan sa 3:00 mula sa aking katropa sa Thailand na nais na bumalik ang kanyang rice cooker, kahit na sinabi niyang hindi ko kailangang ihulog ito hanggang sa katapusan ng linggo. Kinuha ko ang kanyang mga tagubilin sa halaga ng mukha, ngunit lumiliko, karaniwan nang kagandahang tanggalin ang mga bagay sa susunod na araw anuman ang sinabi, at ipinapalagay niya na pinapanatili ko ito para sa kabutihan.

Anuman ang kaso, subukang malaman kung ano ang eksaktong nagawa mong mali, at kung paano binibigyang kahulugan ng mga lokal ang iyong mga aksyon. Minsan sila ay ngumiti lamang, at magsipilyo ito sa isang mabigat na pasko. Sa ibang mga oras, ang nasasaktan na tao ay maaaring subukan na mapahiya ka. Kapag nag-aalinlangan, makipag-usap sa mga lokal na kaibigan at kasamahan para sa mga sariwang pananaw sa kung gaano kalubha ang iyong pagkilos, at kung paano malutas ang sitwasyon (at maiwasan ang isang katulad na hinaharap).

2. Gumawa ng Kapayapaan - at Tumawa sa Iyong Sarili

Pagkatapos, gawin ang anumang kinakailangan upang gumawa ng kapayapaan. Ang pag-alam kung paano sasabihin "Paumanhin" sa lokal na wika ay napakahaba (siguradong mas mahusay ito kaysa sa pagsubok na ipahayag ito nang paulit-ulit sa Ingles). Minsan kailangan mong patunayan muli ang iyong mga merito, at kung minsan ang maliit na mga token - tulad ng mga sweets mula sa merkado sa Timog Silangang Asya - ay sapat na upang muling mapagbigyan ang lahat.

Sa ibang mga kaso, maaaring kailanganin mong mag-alok upang "alisin" ang ginawa mo, na maaaring kasangkot sa pakikilahok sa isang ritwal upang maibalik ang suwerte o palitan ang isang bagay na sinira mo. Kapag ang isang kaibigan na Aleman, sa harap ng mga host ng Burmese, ay nag-crack ng isang biro tungkol sa pagtamasa sa Coca-Cola at Lays patatas na chips na inalok sa rebulto ng Buddha para sa tanghalian, natapos kaming gumawa ng isang napakalaking alay ng aming sariling upang palayasin ang kanilang pagkabigo. (Isang salita ng pag-iingat: Siguraduhin na ang iyong mga biro ay nasa tamang konteksto ng kultura - o panatilihing pribado lamang ito.)

Minsan kailangan mo lamang bigyan ang sandali ng ilang oras at puwang. Samantala (kahit na ito ay nakakabigo o nakakapagod sa una), matutong tumawa sa iyong sarili, at pahintulutan ang iba na pagkakataon na sundin ang kasiyahan sa pagkakamali ng kakaibang dayuhan. Ang mga kwentong pangkulturang pangkultura ay itinuturing kahit na isang badge ng karangalan sa maraming mga lupon sa paglalakbay!

Magbabahagi muna ako: Ang aking unang pagkakataon sa Malaysia, nagsilbi ako ng isang maanghang na inihaw na isda na nakabalot sa isang dahon ng saging. Hindi ko alam kung ano ang gagawin, kinain ko ang maliit na mga pakete na inilagay sa harap ko - sa kabuuan. Tumakbo ang dalaga sa pagsigaw, "hindi, hindi!" Ngunit huli na: Kinain ko ang pambalot. Masigasig pa rin niyang ikinuwento ang lahat sa lahat ng pumupunta sa bahay.

3. Lumipat

Sa magkakaibang mundo, ang mga pagkakamali sa kultura ay hindi maiiwasan habang naglalakbay-ngunit hindi iyon dahilan upang manatili sa bahay (o itago sa iyong silid sa hotel). Kaya, pagkatapos mong gumawa ng mga pagbabago, huwag manatili sa iyong pagsabog! Bilang isang dayuhan, malamang na pinahihintulutan ka ng mga tagaroon ng ilang silid para sa mga pagkakamali at malamang na maunawaan kahit na kung ano ang tila sa iyo tulad ng isang lupa na gumugulo na faux. Alamin mula sa iyong mga pagkakamali, subukang iwasan ang mga ito sa hinaharap, at ibahagi ang mga aralin na natuklasan mo sa iba.

Ang bawat manlalakbay ay isang tagalabas sa isang punto (hindi ba bahagi ng kasiyahan?), Kaya huwag hayaan ang mga pagkakaiba sa kultura na maiiwasan ka sa pagpapatuloy ng pakikipagsapalaran.